شجریان که گوش میدین، نذارین روی ترَک این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی، بعدترش گوش ندین به صدبار
توبه کردم و دیگر نمیکنم، بعدترش نشنوین مرا دلی که صبوری از او نمیآید، نذارین استاد بخونه یاد آن
افسانه کردی عاقبت، گوشاتونو بگیرین وقتی داره میخونه چه
دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون. اصلاً
چه معنی داره شبی که حالتون خوب نیست، بشینین برای خودتون تنها بنوشین و بشنوین و
سیگار بکشین، اصلاً چه معنی داره از شجریان سلکشن بسازین، بذارین رَندُم یکیشونو
بخونه. خو معلومه حالتون میشه این.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر